The Ugly Duckling

Překládám do češtiny…

Spektakl oparty na motywach baśni H. Ch. Andersena powstaje na oczach widzów, a zarazem w wyobraźni autora. W domu Andersena wszyscy domownicy chodzą na palcach, żeby nie przeszkadzać w pisaniu kolejnej baśni. A nie da się jej zwyczajnie napisać. Baśń musi urodzić się sama, albo… wykluć. A jak wykluć – to z jajka. Skoro z jajka, to głównym bohaterem baśni będzie Brzydkie Kaczątko. Nasz bohater nieakceptowany tylko za to, że wygląda inaczej przeżyje wiele bolesnych doświadczeń zanim z szarego pisklęcia przemieni się w pięknego łabędzia. Ta naturalna w przyrodzie kolej rzeczy stanie się w teatrze źródłem poetyckiej metafory. Nieżyczliwi ludzie, ukryci pod kostiumami zwierzęcych postaci, dostrzegą tylko powierzchowność głównego bohatera. Dopiero mądre i dobre łabędzie odkryją w nim wewnętrzne piękno. „Każdy może być bogaty, gdy tylko sięgnie ręką po obłok, każdy może być piękny, wystarczy, że zakwitnie w nim dobro” – taki jest morał płynący z przedstawienia, będącego wzruszającą przypowieścią o tym, że piękno tkwi w każdym z nas. Plastyczne lalki tworzone są na oczach widzów z wiklinowych koszyków, poduch i kolorowych materiałów. Spektakl bez wątpienia zachwyci widzów nie tylko mądrą treścią, ale i plastyką. Operuje bogatymi środkami wyrazu: różnorodne lalki, maski, teatr cieni, kostiumy. „Świat kocha tylko pięknych i bogatych Na moje szare pióra się złości Powiedz przyjacielu, co trzeba zrobić By znaleźć choć trochę miłości. [...] Świat kocha tylko pięknych i bogatych Na twoje szare pióra się złości Oczy mają ślepe, serca skamieniałe Nie znają dla ciebie litości.” /fragment piosenki z przedstawienia/