Two Chances for Art

Překládám do češtiny…

Słodko-gorzka komedia na dwoje aktorów, autorstwa dramaturga Barry’ego Creytona, który napisał ją dla swojej wieloletniej przyjaciółki, aktorki Noeline Brown oraz samego siebie. Prapremiera odbyła się we wrześniu 1987 roku w Ensamble Theatre w Sydney. Spektakl zyskał uznanie krytyków i szturmem zdobył serca widzów, torując sztuce drogę do sukcesu również poza granicami kontynentu. Już rok po australijskiej prapremierze, została przeniesiona na deski West Endu. Do tej pory przetłumaczono i wystawiono ją aż w 25 językach. Jako dwa główne źródła inspiracji do jej powstania, Creyton wskazuje dramaty „Życie prywatne” Noëla Cowarda oraz Kto się boi Virginii Woolf Edwarda Albee'go. Do dwóch razy sztuka iskrzy od brawurowych dialogów, ciętych ripost, niefortunnych przypadków i zachowań, ujętych w zabawnym tonie. Pod przykrywką komizmu skrywa się jednak wzruszająca historia dwójki ludzi, którzy nie mogą bez siebie żyć i jednocześnie nie mogą żyć ze sobą. Wszystko zaczęło się w pewien piękny, deszczowy dzień, w godzinach szczytu, na ulicach West Side Highway. Ona wjechała w tył jego samochodu, on zaczął na nią wrzeszczeć, po czym zaprosił ją na kolację… Alexandra i George. Wytworni, eleganccy, kulturalni, około czterdziestki. Niegdyś małżeństwo, udane w 75%, jak twierdzi Alexandra, bądź w 50%, jak twierdzi George, spotykają się przypadkiem w restauracji, pięć lat po rozwodzie. Niewinny flirt prowadzi do rozliczeń przeszłości, ale staje się dla nich również nowym początkiem. Czy…