Balladyna

Translating into English…

W oryginalnej, „Groteskowej" interpretacji Balladyny Juliusza Słowackiego dwupoziomowość świata przedstawionego utworu (świat elfów i świat ludzi) została przełożona na świat aktorów i świat lalek. Relacje pomiędzy podmiotem-animatorem i przedmiotem-lalką odnoszą się do sfery ducha i materii opowieści Słowackiego. Wysnuwając opowieść o Goplanie i Balladynie z artystycznego tworzywa teatru można było zbudować sceniczny świat oparty na nieograniczonej wolności wyobraźni poetyckiej, bez zobowiązujących odniesień do zasad logiki, psychologii czy realistycznego porządku prawdy i prawdopodobieństwa. W ten sposób opowieść uzyskała charakterystyczne cechy poetyki swego literackiego pierwowzoru - wzięła kształt baśni, legendy, mitu... Zabieg teatralizacji świata Balladyny pozwolił równocześnie pokazać fenomen zła poprzez możliwość jego transformacji w systemie wzajemnych odniesień rzeczywistości scenicznej i pozascenicznej. Natomiast zinterpretowanie relacji świata duchów i ludzi jako aktora-animatora i przedmiotu jego manipulacji - lalki, umożliwiło przedstawienie problemu wolności jednostki i narodu, tak istotnego dla zrozumienia filozofii i historiozofii autora Kordiana. Nagroda Sekcji Teatrów Lalkowych Związku Artystów Scen Polskich im. prof. Władysława Jaremy za kreację aktorską dla Aldony Jankowskiej, Włodzimierza Jasińskiego i Franciszka Muły XXII Ogólnopolski Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu (15 października 2005) II równorzędna nagroda na festiwalu Dramaty Narodów - Polski Dramat Romantyczny (pierwszej nagrody nie przyznano) Kraków, listopad 2005 Czas trwania spektaklu 1 godz. 30 min. Rzadko zdarzają się w naszych teatrach tak czyste, klarowne przedstawienia, poetyckie i poruszające zarazem, w których na dodatek wszystko się zgadza. Logiczny wywód reżysera prze