Noc cudów - halloweeni premier

Fordítás magyarra…

Jak mówią – wiara góry przenosi. W halloweenowy wieczór na scenie TPF wszystko staje się możliwe – nawet Dzik z głową Batorego. Podobno każdy z nas w coś wierzy. W sposób uświadomiony lub nie, pokładamy nadzieję w najróżniejszych obietnicach: telewizji, Social Mediów, kościołów, polityków, lokalnych guru i miejscowych znachorów. Wierzymy w cuda, nie ma w tym nic złego. A może jednak jest – szczególnie, gdy wiara w rozmaite ideologie czy doktryny odbiera zdrowy rozsądek i zniechęca do samodzielnej interpretacji otaczającej nas rzeczywistości? Problem bezkrytycznej wiary i podążania za narzuconym z zewnątrz osądem jawi się nam jako kluczowy w inscenizacji Nocy cudów . Opowieść o Babci, ślepo przekonanej w istnienie dzika z głową Batorego nawiedzającego mazurską leśniczówkę, staje się metaforą dzisiejszego społeczeństwa - absurdalnym przekonaniem broniącego postulatów głoszonych przez różnego rodzaju autorytety, a niejednokrotnie godzących w podstawowe prawa i przywileje jednostki ludzkiej. Pod kątem formalnym, spektakl stanowi wynik wieloletnich badań dotyczących estetyki teatru absurdu. Należy również wspomnieć o komizmie, który jest przecież jednym z podstawowych środków wykorzystywanych przez absurdystów – w tym również przez Gałczyńskiego. Noc cudów jest komedią – przy czym absolutnie nie należy mylić powyższego pojęcia z farsą.