Ebrahim Alipoor. A golyóknak nincs határa

Fordítás magyarra…

Licząca 1458 kilometrów granica Iranu z Irakiem jest jego najdłuższą granicą lądową i jednocześnie stanowi swoisty korytarz handlowy z tym państwem oraz Regionem Kurdystanu. Jednak surowe przepisy celne, wprowadzone po rewolucji, zakazały importu wielu towarów, w tym elektroniki, odzieży i artykułów gospodarstwa domowego. Spowodowało to, że znaczna część tych towarów jest przemycana przez granice. Aby przetransportować je przez góry Zagros, handlarze zatrudniają lokalnych kurdyjskich tragarzy – znanych jako koolbarowie. Z powodu ubóstwa i wysokiego bezrobocia tysiące dzieci, młodzieży i mężczyzn – w wieku od 13 do 65 lat – noszą ciężkie ładunki niebezpiecznymi szlakami przez 8-12 godzin dziennie. Każdego roku około 300 z nich ginie lub zostaje rannych w wyniku upadków z wysokości, lawin lub postrzelenia przez strażników granicznych. Pomimo wielkiego ryzyka koolbarowie nie są prawnie uznawani za pracowników w Iranie, co pozostawia rannych tragarzy i pogrążone w żałobie po ich stracie rodziny bez żadnego wsparcia. Wraz z ciągłymi zgonami i obrażeniami kryzys pogłębia się, grożąc poważnymi konsekwencjami społecznymi i politycznymi dla regionu. Ebrahim Alipoor urodził się w Kurdystanie. Od lat poszukuje sposobów na łączenie ludzi. Wybrał fotografię jako swój główny kierunek artystyczny, ponieważ wierzył, że w krajach trzeciego świata, takich jak Iran, wywieranie wpływu na ludzi jest bardzo skuteczne, choć trudne. Dlatego też poszukiwał sposobów na nawiązanie kontaktu i wpływanie…