Joanna, Ewa, Elżbieta, Iza, Dorota és Ina: formák és dekorációk a New Look porcelán szervizeken

Fordítás magyarra…

Gdzie to można kupić?! kiedy zobaczymy to w sklepach! – w dekadzie lat 60. XX wieku takie właśnie komentarze zapełniały księgi pamiątkowe Targów Poznańskich. Naczynia prezentowane na stoiskach polskich fabryk porcelany wzbudzały zachwyt i chęć posiadania. Nowe projekty zwłaszcza serwisów kawowych i herbacianych wpisywały się w ogólnoświatowy nurt estetyczny spod znaku „New Look”. Asymetryczne formy, esowate linie profili naczyń, wyraziste kolory i abstrakcyjne dekoracyjne malatury. Opatrzone zazwyczaj żeńskimi imionami – Ewy, Izy, Doroty – były propozycjami autorstwa młodych projektantów, którzy idąc za hasłem Wandy Telakowskiej „piękno na co dzień dla wszystkich” starali się zmienić oblicze polskiego wzornictwa. Byli w tym gronie i plastycy związani z Instytutem Wzornictwa Przemysłowego w Warszawie, jak i szereg innych. Pod projektami oryginalnych serwisów, wazonów i drobnej porcelanowej galanterii podpisywali się m.in. Lubomir Tomaszewski, Danuta Duszniak, Eryka Trzewik-Drost, Adam Sadulski, Józef Wrzesień, Gabriela Hoffmann- Śleżewska. Wówczas ich nazwiska pozostawały dla odbiorców właściwie nieznane, dziś przywracamy im należne miejsce. Prowadzenie: Barbara Banaś – dr historii sztuki, kustoszka dyplomowana Muzeum Narodowego we Wrocławiu, prowadzi Dział Ceramiki i Szkła Współczesnego, zastępczyni dyrektora MNWr. Od ponad 20 lat specjalizuje się w badaniu historii polskiego wzornictwa i rzemiosła artystycznego. Uczestniczyła w wielu pionierskich projektach m.in. w 2000 …