Krakowiak-táncworkshop a Krzysztofory-palotában

Fordítás magyarra…

Wydarzenie towarzyszy wystawie „Krakowska koronka klockowa – żywe dziedzictwo. Wystawa jubileuszowa z okazji 10-lecia wpisu krakowskiej koronki klockowej na Krajową listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego”. Celem warsztatów jest przybliżenie tradycji krakowiaka poprzez praktyczną naukę jego podstawowych kroków, figur i charakterystycznego stylu wykonawczego. Krótkie wprowadzenie: „Po polonezie co do starszeństwa idzie krakowiak”. Jak pisał Karol Czerniawski w Charakterystyce tańców przez Karola Czerniawskiego (Warszawa 1847), krakowiaka tańczył zarówno lud krakowski, jak i szlachta całej Polski, a taniec ten był niegdyś niezwykle powszechny. Krakowiak przejął i połączył w jedną całość elementy szeregu starszych tańców krakowskich, m.in. przebieganego, suwalnego, zapraszanego, mijanego i gonionego. Z tradycji tych wywodzić się miały późniejsze figury krakowiakowe, m.in. figura starokrakowska natomiast figura porębiańska z kozaka wg Oskara Kolberga, Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce, Serya VI, Krakowskie, Część druga, Kraków 1873. Karol Mestenhauser wykazywał z kolei cechy wspólne figury krakowskiej z tańcami kontredansowymi i kadrylami. Zatem w trakcie krótkiego wprowadzenia uczestnicy poznają wybrane informacje dotyczące historii i przemian krakowiaka i jego choreotechniki oraz jego miejsca w polskiej tradycji tanecznej. Część warsztatowa: W części warsztatowej uczestnicy poznają i zatańczą …