Test és vér, avagy a kimondatlan

Fordítás magyarra…

Ciało i krew, symbole życia i śmierci, tego, co naturalne i co święte. Ale czyjego ciała i krwi? Ciało kobiety bardzo długo należało nie tylko do niej. Poddane patriarchalnej kontroli, obyczajowym i religijnym zakazom i nakazom, traktowane jako towar przez system kapitalistyczny, zepchnięte do sfery tabu, było zarazem obiektem męskiego pożądania i kobiecego wstydu. Kobieca krew należała do innej kategorii niż krew cieknąca z rany męskiego bohatera. To krew „nieczysta”, której odebrano nawet kolor, zastępując w reklamach czerwień błękitem. Doświadczenia połowy ludzkości, zarówno te zwyczajne, jak i te szczególnie trudne, zbyt często ciągle uznawane są za niegodne ujawnienia, przemilczane i skrywane. O czym mówić nie wypada, o czym, co najwyżej się szepcze, opowiedzą kobiety w spektaklu „Ciało i krew” w reżyserii Iwony Kempy. Opowiedzą o doświadczeniach kobiecych ciał i kobiecej krwi z kobiecej perspektywy. Obsada: Dorota Godzic Martyna Krzysztofik Anna Tomaszewska Katarzyna Zawiślak-Dolny Zespół "Macocha" w składzie: Adrianna Kania, Magdalena Mayer, Joanna Zemanek. W spektaklu wykorzystano cytaty z tekstów Jolanty Brach-Czainy i Emilie Pine (w tłumaczeniu Joanny Figiel). Licencja na korzystanie z muzyki ilustracyjnej oraz ilustracji muzycznej została udzielona przez Stowarzyszenie Autorów ZAiKS