Hamlet

İngilizceye çevriliyor…

Czy Hamlet jest najsłynniejszym nepo baby europejskiej tradycji literackiej? W wyreżyserowanym w Teatrze Powszechnym Hamlecie Kamil Białaszek stawia tezę, że młody książę zanim pomści ojca, musi uświadomić sobie, że nie jest ofiarą, tylko beneficjentem systemu, w którym funkcjonuje jego rodzina. Czy jego podróż do samopoznania będzie trudna? Jak najbardziej! Czy niejeden trup padnie na tej drodze? O tak. Hamlet pokazuje, że Białaszek wyrasta na najciekawszego łobuza polskiego teatru. Po nagradzanym spektaklu Nowy pan Tadeusz, tylko że rapowy (pokaz na Boskiej Komedii 2025), reżyser sięga po legendarne dzieło, za pomocą którego teatralni twórcy od pokoleń wyrażają swój stosunek do świata i poszukują swojego w nim miejsca. Jaki obraz świata wyłania się z wizji Białaszka? Elsynor to postmodernistyczny śmietnik, ruina relacji, estetyk i wartości rządzona bezwzględnymi prawami kapitalizmu. Ale jednak jest to ruina, na której da się tańczyć i w warszawskim Hamlecie nie brak zabawy dramaturgią, formą, kontaktem z publicznością. Twórcom udaje się pogodzić punkową energię, estetykę post-internetu i wypowiedzianą całkowicie serio diagnozę dotyczącą tragiczności losu człowieka uwikłanego w odziedziczony po przodkach system wartości i zepsuty świat. W spektaklu oglądamy wspaniałe role między innymi Antka Sztaby (Hamlet) i Anny Ilczuk (Gertruda), którzy rozszczelniają wizerunki figur z szekspirowskiego uniwersum nadając im rys współczesny. W przedstawieniu wykorzystywane są głośna muzyka, dym sceniczny i efekt stroboskopowy (światło pulsujące z dużą częstotliwością), pojawia się również dym papierosowy oraz wulgaryzmy. Zniżkę można wybrać po przejściu do koszyka!