Rytuał IV

Překládám do češtiny…

Hildegarda z Bingen spotyka Pauline Oliveros, a małe dudy z Owernii ruszą na wspinaczkę bez określonego końca. Czwarty Rytuał nie rekonstruuje tradycji – pozwala jej podążyć w stronę nowych horyzontów muzyki. Clara Lévy zacznie od wybranych części 13 Visions , cyklu będącego wyobrażonym spotkaniem dwóch kompozytorek oddzielonych od siebie ośmioma stuleciami. Jego strukturę wyznacza Thirteen Changes Pauline Oliveros – trzynaście poetyckich instrukcji inspirowanych ziemskimi i kosmicznymi zjawiskami. Z każdą z nich Lévy łączy jedną pieśń Hildegardy z Bingen, słynnej średniowiecznej mistyczki i kompozytorki. Współczesna twórczyni nie cytuje dawnych antyfon. Melodia pozostaje ukryta w wysokościach dźwięków, a skrzypce i głos wydobywają jej ślad. Partytura ustala barwy i materiał, pozostawiając wykonawczyni decyzje dotyczące dynamiki oraz czasu trwania. Każda wizja może więc podczas koncertu ułożyć się nieco inaczej. Po interwencji Jakuba Ziółkowskiego wizje przejdą we wspinaczkę. Cabrette to małe dudy związane z muzyką taneczną górzystej Owernii i innych regionów środkowej Francji. Jacques Puech poprosił Guilhema Lacroux o napisanie utworu, który wyprowadzi ten instrument na nierozpoznane wcześniej tereny. W Gravir elektronika nakłada na siebie kolejne głosy cabrette, poruszające się w górę w różnym tempie. Powstaje złudzenie nieustannego wznoszenia: muzyka wspina się przez pół godziny, ale nigdy nie dociera na szczyt. Jeden tradycyjny instrument przeobraża się w gęstą,…