Die Tierpyramide

Wird ins Deutsche übersetzt…

Po co jest sztuka? Sztuka jest po nic, ale nie mogę się jej oprzeć. (fragment scenariusza spektaklu) Transformacja ustrojowa ‘89 roku to nic innego jak nowa, świetlista, szczęśliwa Polska i wiedzą to wszyscy. Pośród tej radosnej fiesty są jednak tacy, którzy robią ferment. Są to artyści wizualni. ・ Kiedy jedni otwierają korki od szampana, ci drudzy budują obozy koncentracyjne z klocków Lego (Libera), ustawiają sztuczną palmę na środku Warszawy (Rajkowska), portretują męskie ciała pozbawione kończyn (Żmijewski) lub filmują śmierć konia (Kozyra). Ze społeczeństwem, które dopiero uczy się korzystać z wolności, prowadzą niebezpieczną grę. Idą na “zimną wojnę”, nie dają zapomnieć o ciemnych stronach transformacji, robią zamieszanie, rozdrapują rany, nie zgadzają się na zastaną umowę społeczną. „Piramida zwierząt” to spektakl w czterech częściach, a każda z nich nawiązuje do jednego ze spreparowanych zwierząt ze słynnej, skandalizującej rzeźby Katarzyny Kozyry o tym samym tytule. Michał Borczuch i dramaturg Mateusz Górniak przechodzą od sztuki krytycznej lat 90. do współczesności, żeby zadać pytanie – czy potrafimy korzystać z wolności, którą mamy? ・ Wszystko w tym spektaklu jest najwyższej próby – tekst Mateusza Górniaka, reżyseria Michała Borczucha, scenografia i kostiumy Doroty Nawrot czy choreografia Pawła Sakowicza, ale szczególnie chciałbym wyróżnić obłędną muzykę Bartosza Dziadosza i pracę kamery Jakuba Katarzyńskiego. (…) Praca kamery w pociągu zasługuje na wszelkie nagrody, jest ona bowiem równorzędnym partnerem Małgorzaty Zawadzkiej, co jest zadaniem niełatwym, biorąc pod uwagę, jak znakomitą jest aktorką i jak wybitną rolę tu tworzy. Aktorzy tego spektaklu to zresztą krem tego spektaklu – oprócz Małgorzaty Zawadzkiej – Iwona Budner, Urszula Kiebzak, Aleksand