12. Országos Biennálé: Emberi táj

Fordítás magyarra…

Wystawa 12. Ogólnopolskiego Biennale Pejzaż ludzki dedykowanego Jozefowi Czapskiemu, to kolejna odsłona wrażliwości najmłodszego pokolenia uczniów liceów plastycznych. Za każdym razem z ogromną ciekawością przyglądam się, jak młody człowiek widzi, odczuwa i wyraża otaczającą go rzeczywistość. Kto jednak dzisiaj określa mu warunki tego widzenia? W poszukiwaniu artystycznego kompasu niezwykle ożywcza okazuje się lekcja zawarta w życiu Jozefa Czapskiego. Sam artysta wymykał się prostym definicjom — był wybitnym kolorystą, przenikliwym pisarzem i eseistą, ale przede wszystkim człowiekiem o niezwykłym kompasie moralnym, głęboko zaangażowanym w losy drugiego. W centrum twórczości J. Czapskiego stoi odpowiedzialność. To z niej wyrastają trzy wymiary widzenia: estetyczny, poznawczy i etyczny. Pozwalają one rozumieć oraz kształtować siebie i świat. Od lat te trzy filary tworzą przestrzeń krakowskiego konkursu Pejzaż ludzki . Malarska uważność łączy się tu z refleksyjnym słowem krytyki oraz z bezinteresownym działaniem na rzecz drugiego człowieka. Wystawa uczestników konkursu w Pałacu Sztuki to dowod na ich odwagę podjęcia twórczego dialogu z Czapskim. Główna nagroda w Biennale — wyjazd do Paryża i bezpośrednia wizyta w legendarnym Maisons-Laffitte — zyskuje dzięki temu unikalny wymiar. To pełnoprawne wejście do Źródła Kultury. W przestrzeń wciąż aktywnie działającej instytucji, która pamięta początek myśli jej twórcow: Józefa Czapskiego, Jerzego Giedroycia, Zofii i Zygmunta Hertzów…