Rituál VI

Prekladám do slovenčiny…

Najpierw w ciemności pojawi się tylko flet i wąski słup światła. Potem nad niezmiennym dźwiękiem tanpury przez 45 minut będzie rozwijać się raga. Ostatni Rytuał oddamy tradycjom, które pozostają żywe, ponieważ wciąż mogą się zmieniać. Spotykają się tu dwie odrębne praktyki, których nie próbujemy sprowadzać do wspólnej, uniwersalnej duchowości. Łączy je skupienie na pojedynczym dźwięku, czas potrzebny do jego rozwinięcia oraz praca artystów, którzy nie traktują odziedziczonych instrumentów jak muzealnych eksponatów. Timothy Archambault rozpocznie prawykonanie KRKACCRETION w niemal całkowitej ciemności. Wąski słup światła obejmie wyłącznie trzymany przez niego flet. Najpierw artysta potrząśnie w siedmiu kierunkach naszyjnikiem z kości i zębów zwierząt oraz jeleniej skóry, podarowanym mu przez Ajawajawesiego, członka algonkińskiej starszyzny. Gest ma skupić uwagę słuchaczy, zanim rozpocznie się właściwa kompozycja. Archambault zagra akustycznie na tradycyjnym algonkińskim flecie – pibigwanie, wykonywanym z cedru lub olchy. Dla Algonkinów instrument ten jest twórcą wiatru albo jego istotą. Służył między innymi do naśladowania odgłosów natury, samotnej kontemplacji i przekazywania sygnałów. W KRKACCRETION cichy początek będzie stopniowo ustępował miejsca kolejnym rozszerzonym technikom fletowym, które tworzyć będą coraz gęstszą strukturę. Praktyka Archambaulta zyskuje w tej przestrzeni dodatkowy rezonans. Na albumie Chìsake artysta sięgał do śpiewów obrzędu shaking tent , a forma…