Jadwiga Maj „Éjjel és nappal” – festészeti kiállítás

Fordítás magyarra…

Z widzeniem jest pewien kłopot: jesteśmy przekonani, że widzimy rzeczywistość, podczas gdy najczęściej widzimy własne przyzwyczajenia. Jadwiga Maj bierze ten problem na serio. W jej malarstwie pejzaż jest podejrzany. Niby go znamy — chmura, światło, roślina, fragment nieba, jakiś organiczny ślad — a jednak po chwili orientujemy się, że grunt usuwa się spod nóg. Natura przestaje być krajobrazem, staje się stanem psychicznym. Nie oglądamy miejsca. Wchodzimy w czyjąś pamięć.