Tarabumba! Micsoda cirkusz...

Fordítás magyarra…

Główny bohater inspirowanego „ Cyrkiem Tarabumba ” dramatu Marty Guśniowskiej porywa mnie i mam nadzieję, że porwie także widzów, swoim niepohamowanym entuzjazmem, niewyczerpaną energią i niepoprawnym optymizmem. Dla mnie to spektakl o dojrzewającym artyście, ale też o ratowaniu wyjątkowego, unikatowego świata, pełnego różnorodności. Dla najmłodszych widzów prawdopodobnie będzie to spektakl o budowaniu przyjaźni, o miłości i o tym, że… „Nie porzuca się psa, nie psa…”. „ Tarabumba! Ale Cyrk… ” będzie i dla tych Krakusów, którzy pamiętają jeszcze słynną premierę państwa Jaremów i dla tych, którzy do teatru przychodzą być może po raz pierwszy. Wielowarstwowo, wielopoziomowo, magicznie – choć bez sztuczek, metafizycznie – choć bez filozofii, zabawnie – choć nie kabaretowo i wzruszająco – choć nie nazbyt poważnie, ale na pewno w oparach absurdu! Magdalena Miklasz-Turna, reżyserka spektaklu „Sam spektakl z historyczną Tarabumbą łączy się bardzo luźno, lecz nieustannie przypomina postaci, które pojawiły się w przedstawieniu Jaremy: Słonia (Lech Walicki), Pudla (Paweł Mróz), Lwa (Andrzej Kopczyk), Ducha onegdajszych klaunów Łatka, Kwiatka i Gagatka (Maja Spychaj-Kubacka), oczywiście piękną Baletnicę (Zuzanna Bah; marionetka Bartosz Watemborski) i wiele innych postaci. Cały zespół aktorski ma nieustannie pełne ręce roboty, na scenie roi się od postaci, aktorów w kostiumach, masek, różnych typów lalek (autorstwa dobrze już znanej Olgi Ryl-Krystianowskiej), ruchomych elementów dekoracji, scenograficznej feerii (scenografia i kostiumy Marta Śniosek-Masacz), świetnie korespondującej z atmosferą spektaklu muzyki (Anna Stela), wyrazistej choreografii (Marta Bury), przede wszystkim wirujących kolorów, fantazyjnych kostiumów i niemal musicalowego przepychu. Takiego widowiskowego lalk